Neerwaartse spiraal

Er zijn verschillende recente studies over de kosten als iemand uit het arbeidsproces valt en deze zijn hoog. En dat betreft dan vooral de directe kosten, namelijk die gerelateerd zijn aan de uitvaller zelf. Vergeet echter niet dat er ook een impact is op de directe omgeving van iemand die uitvalt. Zeker als dat langdurig is en er een psychische component in het spel is of komt. Een gezin waar één of meerder personen thuis zitten, zonder werk en met gezondheidsproblemen, kan als geheel makkelijk perspectief verliezen en in een neerwaartse spiraal terecht komen.

Positief effect op de mens zelf

De gevolgen op menselijk en economisch vlak zijn dan heel kostbaar en kunnen ook heel langdurig worden. Hoe eerder iemand weer 'deelneemt' hoe beter het voor die persoon is en ook hoe minder kosten en hoe meer opbrengst in het stelsel van communicerende vaten werk, verzuim en zorg. De economische opbrengst is direct: iemand neemt weer deel, kost minder aan zorg en verzuim, levert weer volle bijdrage aan de collectieve verzekering die wij daarvoor hebben. Maar deze wordt op termijn nog overtroffen door de 2e opbrengst die indirect is. Deze opbrengst is het positieve effect op de mens zelf en daarmee op zijn omgeving waar weer vooruitzicht komt. Het hoeft echt niet per se weer op de manier zoals het 'was', maar het gaat om een waardevolle deelname die maakt dat iemand 'zijn verhaal' weer positief verder schrijft. Dat kan in vele vormen en zal altijd winst zijn. Het is in het belang van het individu en zijn omgeving, maar ook van de samenleving als geheel dat we de directe en indirecte negatieve gevolgen van uitvallen zo beperkt mogelijk houden.

Pure winst

Dat begint natuurlijk al met preventie, maar gaat door in het leveren van zorg en op loopbaan gerichte activiteiten die eigenlijk niet te scheiden zijn. Preventie, zorg en loopbaanbegeleiding bewust en gericht inzetten op continuïteit van een waardevolle deelname is investeren in pure winst.