Het is net een meditatie om zo door deze verlichte tunnel van stilte heen te lopen en het afgelopen jaar op te nemen dat zich langzaamaan uit het gebouw terugtrekt. En dan komen ze te voorschijn. Bij de kamers gaan de deuren één voor één open, zoals gebeurt na afloop van de afspraak en samen met onze coaches, behandelaren, specialisten, trainers en noem maar op lopen ze de gang op. Ze komen binnen uit de lift en de trap op, soms gehaast, en sluiten aan bij de receptie. Daar is het een drukke bedoeling, telefoons gaan voortdurend, afspraken worden gemaakt, informatie uitgewisseld en men zoekt op het rooster naar de juiste kamer. In de wachtruimte, lezen mensen, spreken met elkaar en genieten van hun koffie of thee. Sommige bereiden zich voor op hun afspraak en een mix van boeken, notitieblokken en soms fraaie kunstwerken vult de tafel. Het is een constant bewegen en komen en gaan van mensen. Iedereen op z’n eigen weg, met eigen keuzes en mogelijkheden. Iedereen die werkt aan zichzelf en aan het vertalen van het verleden naar de eigen toekomst. Daarin ondersteund, uitgedaagd, gestimuleerd en vaak in bewondering gecomplimenteerd door al die mensen die met mensen werken. Wat passeert er wel niet in zo’n heel jaar? Zoveel vreugde, succes, mensen die verder komen, alsnog een baan vinden waar ze niet meer op gerekend hadden, toch de stap durfden te maken die eindelijk die ene opening gaf, staan voor je talent en grenzen durven trekken. Maar ook het beleven en doorleven van alle kanten die het leven nu eenmaal voor iedereen heeft. Niet altijd makkelijk dus. Verlies hoort bij de vreugde van bezit en snijdt een eigen weg door wie je bent. Maar zeker doet dat ook het genieten en er was veel te genieten door het jaar heen. Zoveel unieke mensen, zoveel verhalen, zoveel om van elkaar te leren, humor, botsingen in harde woorden en soms in zachte. Een arm die steunt of troost, een woord dat een verhaal op zich blijkt en je een enorm stuk kan dragen. Woorden die schudden en mogelijkheden losmaken, woorden die er misschien beter niet hadden kunnen zijn en woorden die maar niet kwamen. Stiltes waarin alles samenkwam, uitbundig lachen, hard werken, doorzetten en ontspannen in balans. De gangen en kamers waren het hele jaar gevuld met leven, een rijkdom die zich op deze vrijdagmiddag even in volle breedte liet voelen. Met de laatste stekker zijn de kerstlichtjes uit en is het gewoon weer vrijdagmiddag. Alles open en weer mogelijk voor het nieuwe jaar dat gewoon in elk hier en nu moment zal ontstaan om de gangen weer te vullen met een geheel nieuw verhaal.